تبلیغات
Knowledge of the world of plant physiology - دومین
 
درباره وبلاگ
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Knowledge of the world of plant physiology




فاطمه میرزائی فینی، فرزین شیخ (علوم آزمایشگاهی)

p53 پروتئینی است كه در ارتباط با DNA بوده و بنام سركوبگر تومور (Tumor suppressor ) نامیده شده و در انسان توسط ژن TP53 كد می شود . وجود این پروتئین در ارگانیسم های پر سلولی حیاتی بوده و تنظیم كننده سیكل سلولی است و عملكرد آن به عنوان سركوبگر تومور به معنای جلوگیری كننده از بروز سرطان می باشد . از P53 به عنوان محافظ ژنوم یا نوك پیكان حفاظت از ژن یا رئیس دیده بانهای ژنوم نامبرده می شود كه همگی آنها بیانگر نقش حفاظتی آن در جلوگیری از موتاسیونهای ژنوم می باشد.

نام P53 برگرفته از توده مولكولی آن می باشد كه بر روی ) SDS-PAGE) ( سدیم دو دسیل سولفات پلی آكریل آمید ژل الكتروفورز ) به صورت یك پروتئین 53  كیلو دالتونی جدا می شود. اما اگر بر اساس تعداد اسیدهای آمینه آن شناسایی صورت بگیرد 43.7 كیلو دالتون خواهد بود این تفاوت به دلیل تعداد زیادی اسیدهای آمینه اطراف مولكول آن میباشد كه در حركت الكتروفورتیك سنگین تر از حالت طبیعی خود را نشان می دهد. این حالت در P53 گونه های مختلف شامل انسان ‌‌‌‍، جوندگان، قورباغه و ماهیها دیده می شود.

 پروتئین های نگهبان ژنوم به دو دسته كلی تقسیم می شوند:

 الف: نگهبان دروازه سلولی (Gate keeper  ):

 اینها برروی سیكل سلولی عملكرد دارند و چنانچه سلول هنگام تقسیم سلولی دچار مشكل شود وارد عمل شده و از ورود سلول به مرحله بعدی تقسیم جلوگیری می كنند چنانچه مشكل به وجود آمده قابل برطرف شدن باشد تقسیم سلول تا برطرف شدن آن متوقف می شود و چنانچه مشكل قابل حل نباشد سلول موتاسیون پیدا كرده محكوم به فنا است . بنابراین از به وجود آمدن سلول سرطانی و موتاسیون یافته در سیكل سلولی جلوگیری خواهد شد.

ب: Tumor suppressor ها :

یا پروتئینهای سركوبگر كه نقش حفاظتی و ترمیمی ژنوم را به عهده دارند در هنگام همانند سازی از روی DNA  چنانچه موتاسیونی اتفاق بیفتد وارد عمل می شوند و باز تا برطرف شدن نقص به وجود آمده كلیه فعالیتهای همانند سازی متوقف می شود.

سیكل سلولی شامل مراحلی است كه سلول در آن آمادگی پیدا می كند تا تقسیم انجام دهد این تقسیم می تواند میتوز یا میوز باشد. لازمه تقسیم در سلول ورود به مراحل مختلف است سلول در حالت استراحت در فاز G1 به سر می برد. هنگامیكه می خواهد تقسیم انجام شود از فاز G1 وارد فاز S می شود ، در فاز S همانند سازی كلیهْ مواد حیاتی سلول صورت می گیرد سپس سلول وارد فاز G2 می شود در این فاز یك استراحت كوتاهی انجام می شود و همانند سازی بعضی ازپروتئین های مورد نیاز سلول انجام می شودسپس سلول وارد فاز M یا تقسیم می شود.

سلولهایی كه به هیچ وجه تقسیم نمی شوند وارد فاز G0 می شوند مثل سلولهای عصبی . بیشترین زمان را سلول در فاز G1 بسر می برد.

مرحله ورود به هر فاز از سیكل سلولی مرحله بسیار مهمی است. و باید سلول مورد ارزیابی ژنومیك قرار بگیرد به نقاط ورود به هر فاز نقاط Check point  گفته می شوند، كه این چك كردن به عهدهْGate keeper  ها است و بین این فازها تومور سابرسورها فعال هستند.

ژن P53: در انسان P53 توسط ژن TP53 كه بر روی بازوی كوچك كروموزوم 17 قرار دارد كد می شود طول ژن 20 هزار جفت باز می باشد كه اگزون شمارهْ 1 آن كد كننده نبوده و اولین اینترون نیز بسیار طویل و 10 هزار جفت باز طول دارد. توالی كد كننده شامل 5 ناحیه می باشد كه اگزونهای 2 ،5،6،7،8 این ژن به شدت در بین گونه های مهره داران حفاظت شده می باشد،یعنی دارای توالی ثابت است.  

در انسان یك پلی مورفیسم شایع (تغییر توالی شایع) كه منجر به جایگزینی آرژینین به جای پرولین در كدون 72 این مولكول می شودوجود دارد. مطالعات زیادی بر روی اثر این تغییر توالی صورت گرفته كه نشان می دهد فرد مستعد بروز بعضی از Cancer ها است. محل این ژن در سایر پستانداران بر روی كروموزومهای متفاوتی است برای مثال:در شامپانزه و اوران گوتان بر روی كروموزوم 17، در موش كروموزوم 11، در Rat كروموزوم 10، در سگ كروموزوم 5، درگاو كروموزوم 19 ، در اسب بر روی كروموزوم 11 .     

 ساختمان پروتئین P53 :

در انسان P53 دارای 393 اسید آمینه و 7 دومین (Domain ) می باشد  که شامل :  

دومین شمارهْ 1 :

یك دومین N ترمینال اسیدی می باشد كه بنام دومین فعال كنندهْ رونویسی یا TAD نام دارد. همچنین به عنوان دومین فعال کننده 1 (AD1)  شناخته می شودکه می تواند فاکتورهای رونویسی را فعال کننده رونویسی را فعال نماید این دومین اسید آمینه های شماره 1 تا 42 را شامل می شود انتهای N ترمینال شامل دو دومین فعال کننده رونویسی می باشد که مکمل یکدیگر هستند که یکی از آنها بزرگتر و از اسید آمینه 1 تا 42 بوده و دیگری کوچکتر و از اسید آمینه 55تا 75 می باشد که به طور اختصاصی در تنظیم چند ژن پروآپپتوتیک دخالت دارند.

دومین شمارهْ : 2

دومین فعال كنندهْ شمارهْ 2 یا AD2 كه نقش مهمی در فعال كردن آپپتوز دارد و از اسید آمینه 43 تا 63 را شامل می شود .

دومین شمارهْ 3 :

دومین غنی از پرولین كه نقش مهمی در فعالیت آپپتوزی مولکول p53 دارد و از اسید آمینه 64 تا 92 را شامل می شود.

دومین شمارهْ4 :

دومین مركزی وصل شونده به DNA یا DBD كه حاوی یك اتم روی و چند اسید آمینهْ آرژینین می باشد و از اسید آمینه 100 تا 300 را شامل می شود این ناحیه مسؤل اتصال مولکول LMO3 می باشد که کمک کننده به مهار (کورپرسور) p53 است .

 

دومین شمارهْ 5:

دومین سیگنال دهنده هسته ایی که از اسید آمینه شماره 316 تا 325 را شامل می شود.

دومین شمارهْ 6 :

دومین اولیگومر كننده(OD) که از اسی آمینه 307 تا 355 را شامل می شود  و ایجاد حالت تترامریزه شدن در مولكول P53 ( 4 رشته ای ) را می كند كه برای ایفای نقش آن در داخل بدن بسیار حیاتی است.

دومین شمارهْ 7 :

دومین C ترمینال كه در کاهش اتصال دومین مرکزی متصل شونده به DNA دخالت داردو از اسید های آمینه 356 تا 393 را شامل می شود.

یک دومین 9 اسیدآمینه ایی تکراری بنام 9aaTAD در ناحیه AD1 و AD2 مولکول p53 شناسایی شده است این دومین واسطه واکنش بین مولکول p53 و تقویت کننده های عمومی فعالیت مولکولی (general co activator) شاملTAF,CBP/p300, GCN5, PC4 و همچنین واسطه بین پروتیین تنظیم کننده(MDM2) و پروتیین عامل تکثیر (Replication protein) می باشد.

جهشهای غیر فعال كنندهْ P53 در Cancer ها معمولا‌َ در دومین BDB صورت می گیرد. در واقع بیشتر جهشها توانایی چسبیدن پروتئین به DNA را از بین می برد و بنابراین باعث مهار اثر فعال كنندگی فاكتورهای رونویسی این مولكول می شود.

این جهشها معمولاُ به شكل اتوزوم مغلوب هستند و از طرفی باعث اتصال مولكول معیوب به مولكول سالم P53 نیز می شوند كه این باعث مهار عملكرد مولكولهای سالم P53 در سلول می شود.

 عملكرد P53 :

P53 دارای مكانیسمهای ضد سرطانی زیادی می باشد همچنین در آپپتوز، در پایداری ژنوم و جلوگیری از فعالیتهای رگزایی نقش دارد. به عنوان عملكرد ضد سرطانی از مكانیسم های زیر استفاده می كند:

1 – میتواند پروتئینهای ترمیم كنندهْ DNA را در مواردی كهDNA آسیب دیده تشخیص داده می شود فعال نماید.

2 –با متوقف كردن چرخهْ سلولی در نقطهْ G1/S مانع رشد سلول شده تا آسیب تشخیص داده شده بر روی DNA ترمیم شود، بعد از ترمیم آسیب ، مهارسلول برداشته می شود و سلول ادامهْ چرخهْ خود را انجام می دهد.

3 – آپپتوز را میتواند شروع نماید ، آپپتوز مرگ برنامه ریزی شدهْ سلول است در حالتیكه آسیب DNA غیر قابل ترمیم باشد آپپتوز شروع خواهد شد.

مكانیسم عملكرد به این صورت است كه :

در حالت طبیعی P53 به مولكول mdm2 متصل بوده و غیر فعال می باشد به محض ایجاد آسیب DNA یا استرسهای سلولی دو حالت اتفاق می افتد.

الف: مهار P53 برداشته می شودو P53 فعال می گردد.

ب: میزان تولید P53 در سلول افزایش می یابد.

P53 فعال شده بهDNA وصل می شودو باعث افزایش بیان چند ژن شامل WAF1/CIP1 می شود كه مولكول P21 را كد می كنند.

P21 در فاز G1/S به CDK2 (Cycling Depended Kinas 2) متصل می شود و باعث مهار آن می گردد.

كمپلكس CDK2 برای ادامهْ روند چرخهْ سلولی بسیار مهم می باشد،و وقتی كه P21 به آن متصل شد سلول نمی تواند وارد مرحلهْ بعدی تقسیم خود شود .

P53 جهش یافته نمی تواند برای مدت طولانی به DNA وصل شود و در نتیجه P21 نیز به مقدار كافی در دسترس نخواهد بود تا سیگنال توقف تقسیم سلولی را ایجاد نماید، و سلول به صورت غیر قابل كنترل تقسیم خواهد شد و نتیجهْ آن ایجاد تومور خواهد بود. تحقیقات اخیر اتصال مولكول P53 را به مولكول دیگری بنام RB1 از طریق واسطه ای بنام14 P جهت مهار سیكل سلولی نشان داده است.

بیان P53 را میتوان به وسیلهْ قرار دادن سلول در معرض اشعهْ U.V بررسی نمود. در این حالت اشعهْ U.V باعث آسیب DNA شده و مقدار p53 در سلول افزایش می یابد.

 تنظیم نمودن مقدار P53 :

P53 میتواند در پاسخ به استرسهای سلولی فعال گردد. این استرسها شامل آسیب DNA به وسیلهْ اشعهْ U.V یا اشعهْ مادون قرمز یا مواد شیمیایی مثل پراكسید هیدروژن میباشد،ویا استرسهای اكسیداتیو مثل هیپوكسی یا شوك اسمزی یا اتمام ذخیرهْ ریبونوكلئوتیدی سلول و یا بیان كنترل نشدهْ اونكوژنهای سلول ( ژنهای سرطان زایی سلول) . این فعال شدن به وسیلهْ دو اتفاق عمده مشخص می شود:

الف: نیمه عمر مولكول P53 افزایش می یابد كه منجر به تجمع سریع P53 در سلول استرس دیده، می شود.

ب: تغئیر شكل فضایی كه منجر به قویتر شدن P53 در فعال كردن تنظیم كننده های رونویسی در سلول آسیب دیده می شوند.

مهمترین اتفاق در فعال كردن P53 ، فسفریله شدن دومین N ترمینال آن می باشدكه منجر به فعال كردن یكسری از پروتئین كینازها خواهد شد. این پروتئین كینازها به دو گروه تقسیم می شوند:

1-یك گروه آنهایی هستند كه متعلق به خانواده NAPK مثل (JNK1-3 و ERK1-2 وP38MAPK) می باشند كه در تعدادی از انواع استرسهای سلولی مثل آسیب غشاء سلولی ، آسیبهای اكسیداتیو ، شوك اسمزی ، شوكهای حرارتی و….. فعالیت می كنند.

2-گروه دوم پروتئین كینازها شامل (ATM،ATR،CHK1،CHK2،DNA-PK،CAK)

می باشند كه در یكنواختی و اتصال ژنوم دخالت دارندو به صورت یك آبشار مولكولی در آسیب های DNA كه بوسیلهْ مواد ژنوتوكسیك ایجاد می شود فعالیت می نمایند.انكوژنها نیز P53 را با واسطهْ پروتئین P14 فعال می نمایند. در سلولی كه تحت استرس نباشد مقدارP53 به وسیلهْ تخریب پیوستهْ آن پائین نگه داشته می شود. یك پروتئینی بنام mdm2 كه در انسان HDM2 نیز نامیده می شودكه خود از P53 تولید می شود به مولكول P53 متصل می شود واز فعالیت آن و همچنین از حركت آن از هسته به سیتوپلاسم جلوگیری می كند. همچنین mdm2 باعث فعال شدن یو بی كو ای تین لیگاز می شود كه یو بی كو ای تین را به صورت پیوند كووالان به مولكول P53 متصل كرده و باعث تخریب آن در مجموعهْ پروتئازوم می شود. یو بی كوای تیلیشن P53 برگشت پذیر می باشد.

یك پروتئاز اختصاصی بنام USP7 میتواند پیوند یوبی كوای تین و p53 را بشكند كه این باعث افزایش مقدار p53 در سلول خواهد شد. این حالت در پاسخ به اونكوژنهای سلولی صورت می گیرد.

Mdm2 باعث می شود قسمت فسفریله شدهْ N ترمینال P53 كه منجر به فعال شدن این مولكول شده بود را فسفریله كند. مولكولهایی مثل Pin1 منجر به تغییر شكل فضایی مولكول P53 می شوند و عملكرد mdm2 را مهار می كنند.

فسفریلاسیون همچنین اجازهْ اتصال به فعال كننده های رونویسی مانند(P300 ویا PCAF) را میدهد كه اینها منجر به ا ستیله شدن ناحیهْ كربوكسی مولكول P53 می شوند و این مولكول به این ترتیب خواهد توانست به DNA بچسبد. این اتصال اجازه خواهد داد ژنهایی به طور اختصاصی فعال یا غیر فعال شوند. آنزیم های داستیلاز مانند Sirt1 و Sirt7 كه میتوانند P53 را داستیله كنند منجر به مهار آپپتوز خواهند شد. بعضی از اونكوژنها با تحریك رونویسی پروتئینهایی كه به mdm2 متصل می شوند منجر به مهار آن شده و مانع آپپتوز خواهند شد.

توضیحاتی در مورد آپپتوز :

سلولها در مقابل عوامل محیطی یا داخلی كه منجر به از دست دادن بعضی از تواناییهای حیاتی خود مثل تكثیر یا مصرف انرژی ، تولید ATP یا اتمام بعضی از مواد حیاتی محیطی مانند اكسیژن ، نوكلئوتیدهایی كه برای رونویسی از DNA  لازم است، دارای مكانیسم از پیش تعریف شده ای هستند كه حاصل آن مكانیسم مرگ سلول خواهد بود. در این خصوص برنامهْ از پیش تعیین شده ای برای مردن سلول وجود دارد كه طی این برنامه در سلول واكنشهای آبشاری تخریبی فعال میشوند. این واكنشها با تخریب میتوكندری و لیزوزومها كه آنزیم های هضم سلولی در آنها قرار دارد شروع می شود،حاصل آن هضم سلول و تجزیه شدن اجزای مختلف آن خواهد بود كه به این حالت مرگ از پیش تعیین شدهْ سلولی می گویند. باید توجه داشت آپپتوز با نكروز فرق دارد چون نكروز پروسهْ التهابی و غیر طبیعی است در حالیكه آپپتوز طبیعی است و لازمهْ حیات صحیح یك سلول می باشد.

نقش P53 در بروز بیماریها :

اگر ژن TP53 آسیب ببیند سركوب كردن تومورها بشدت كاهش خواهد یافت. افرادیكه فقط یك ژن سالم و فعال TP53 را به ارث برده اند در اوایل بلوغ،تومور خواهند گرفت. همهْ ژنها دو كپی دارند: یكی مادری و یكی پدری . ژنهایی كه بصورت اتوزوم مغلوب به ارث می رسند فعالیت یك كپی از آنها برای عملكرد صحیح سلول كافی است و چنانچه هردو كپی از ژن معیوب باشد بیماری بروز خواهد كرد. ژنهای سركوبگر تومور و تولید كنندهْ آنزیم های مختلف از این دسته اند. بعضی از ژنها كه نحوهْ وراثت آنها به صورت اتوزوم غالب می باشد مانند انكوژنها ، اشكال در یك كپی از ژن منجر به بروز بیماری مربوطه خواهد شد. توضیح اینكه اكثر این ژنها پروتئینهای ساختمانی سلول را می سازند.

 یك بیماری شناخته شده در این خصوص وجود دارد كه سندرم لی فرامنی نام دارد. ژن P53 می تواند در سلول به وسیلهْ عوامل ایجاد كنندهْ جهش (موتاژن) مانند : مواد شیمیایی ، اشعه یا ویروسها آسیب ببیند در اینصورت احتمال تقسیمات كنترل نشدهْ سلولی افزایش می یابد. بیشتر از 50% تومورهای انسانی حاوی جهش یا حذف ژن TP53 هستند. افزایش مقدار P53 بنظر می رسد یك راه خوبی برای درمان تومور یا جلوگیری از گسترش آن باشد، اما در عمل هنوز این روش درمانی استفاده نشده است . زیرا این كار می تواند ایجاد پیری زودرس نماید.

به هر حال بازگشت ذخیرهْ داخل سلولی P53 فعال، امیدهای زیادی را به خود جلب كرده است.

از دست دادن P53 منجر به ناپایداری ژنوم می شود و اغلب در حالتهای آنیوپلوئیدی Aneuploidy)) ( تغییر تعداد كروموزومها ) . بعضی پاتوژنها می توانند بر روی پروتئین P53 تآثیر داشته باشند این كار از طریق تآثیر بر روی بیان TP53 صورت میگیرد. یك مثال در این زمینه پاپیلوما ویروس انسانی(HPV) می باشد كه پروتئینی بنام E6 را كد می كند كه این پروتئین می تواند به P53 متصل شود و آنرا غیر فعال نماید.

این پروتئین در همكاری با پروتئین دیگری بنام PRB یا پروتئین E7 كه توسط EBV تولید می شود اجازه می دهد تقسیمات مكرر سلولی اتفاق افتاده و بیماری كلینیكی زگیل به وجود بیاید.

بعضی از انواع HPV مانند Type 16,18 میتوانند باعث پیشرفت زگیل به وجود آمده شده و فرمهایی از دیسپلازی سرویكس (دهانهْ رحم) را ایجاد كنند كه نوعی از آسیبهای پیش سرطانی این ناحیه می باشد. عفونتهای مقاوم سرویكس (دهانهْ رحم ) در طول سالها می تواند ایجاد آسیبهای برگشت ناپذیر و كارسینوم آن ناحیه را ایجاد كند، كه در نهایت سرطان مهاجم سرویكس را باعث خواهد شد، این نتیجهْ اثرات ژنهای HPV به ویژه آنهایی كه كد كنندهْ E6 و E7 هستند میباشد.  این دو پروتئین انكو پروتئینهای ویروسی می باشند كه در نتیجهْ اتصال DNA ویروسی به DNA  ژنومیك سلول میزبان به وجود می آیند. در انسان سالم پروتئین P53 دائمآ تولید و تخریب می شود. تخریب P53 همانطور كه ذكر شد ارتباط با اتصال به mdm2 دارد.

در یك چرخهْ فیدبك منفی mdm2 خودش نیز به وسیلهْ پروتئین P53 القاء می شود. پروتئینهای P53 جهش یافته منجر به القاء mdm2 نخواهد شد و آنها در مقادیر زیادی در سلول تجمع پیدا خواهند كرد. بدتر از همه اینكه پروتئین جهش یافتهْ P53 میتواند عملكرد نرمال  P53 را مهار كند.

 كشف P53 :

  P53 در سال 1979 به وسیلهْ Lionel Crawford و همكاران كه در دانشگاه پرینستون انگلیس بر روی تومورهای تجربی كار می كردند كشف شد. فرضیهْ وجود چنین ژنی از تآثیر ویروس SV40 در ایجاد و توسعهْ تومور از قبل وجود داشت .

ژن TP53 موشی در سال 1982 توسط Peter Chamakov  كه از دانشمندان روسی بود كلون گردید. ژن TP53 انسانی در سال 1984 كلون گردید. در سال 1992 ،  Wafik-Eldeiry  یك توالی مورد توافق(  (consensus sequenceدر ژن P53 انسانی پیدا نمود كه در واكنش ایمنو پرسیپیتاسیون ژنوم انسان و پروتئینهای P53 تولید شده توسط باكلو ویروس(Baculo virus) (نوعی ویروس حشرات ) قابل شناسایی بود. این كشف در اولین شمارهْ ژورنال Nature Genetics  در سال 1992 چاپ گردید ، و نتیجه گیری شد كه این توالی ناحیهْ كنترل شدهْ ژن P53 میباشد. در سال 1993 این مولكول ، نام مولكول سال را به خود گرفت .

 واكنش متقابل :

P53 در سلول با ژنهای دیگری مانند ATM: (Ataxia Telangiectasia Mutated) و      BRCA1و BRCA2 (Breast Cancer Ag 1,2) و cdk1 و cyclin H  و CREB1 و Heat shock protein   90 كیلودالتونی سیتوزولی و بسیاری ژنهای دیگر واكنش متقابل دارد.

 روشهای شناسایی پروتیین p53:

جهت شناسایی پروتیین p53 از تکنیک های ایمنولوژی با استفاده از آنتی بادی منوکلونال ضد مولکول p53 کمک گرفته می شود این مولکول برای گونه های دیگر بسیا آنتی ژنیک بوده و از این خاصیت آن جهت تهیه آنتی بادی برعلیه آن استفاده می شود و به این وسیله قابل شناسایی است ازآنجا که افزایش p53 در سلولها صورت می گیرد بنابراین جهت بررسی افزایش بیان بافتی از تکنیک ایمنوهیستوشیمی بااستفاده از منوکلونال آنتی بادی کمک می گیرند.

شناسایی جهش های ژنی p53 :

همانطور که در متن اشاره گردید در بسیاری از سرطان ها بوجود آمدن جهش در ژن p53 عامل پشیرفت سرطان می باشد بنابراین برای شناسایی این جهش ها از تکنیک های مولکولی مثل PCR با استفاده از پرایمر مخصوص این ژن و مقایسه آن با ژن طبیعی کمک گرفته می شود

 منابع:

  1-      Piskacek S, Gregor M, Nemethova M, Grabner M, Kovarik P, Piskacek M (June 2007). “Nine-amino-acid transactivation domain: establishment and prediction utilities”. Genomics 89 (6): 756–68

2-      Cui R, Widlund HR, Feige E, Lin JY, Wilensky DL, Igras VE, D’Orazio J, Fung CY, Schanbacher CF, Granter SR, Fisher DE (2007). “Central role of p53 in the suntan response and pathologic hyperpigmentation”. Cell 128 (5): 853–64.

3-      Vakhrusheva O, Smolka C, Gajawada P, Kostin S, Boettger T, Kubin T, Braun T, Bober (March 2008). “Sirt7 increases stress resistance of cardiomyocytes and prevents apoptosis and inflammatory cardiomyopathy in mice”. Circ. Res. 102 (6): 703–10

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 25 اردیبهشت 1393 :: نویسنده : مهــشیــد آقــایـــی زاد
نظرات ()
شنبه 25 شهریور 1396 08:08 ق.ظ
I all the time used to read post in news papers but now
as I am a user of web therefore from now I am using net for articles, thanks to web.
دوشنبه 20 شهریور 1396 03:28 ب.ظ
اگر بخواهم بعضی از نظرات کارشناسانه در مورد وبلاگ نویسی را بعدا توصیه کنم
او / او را به دیدن این وب سایت، نگه دارید تا کار لذت بخش است.
دوشنبه 20 شهریور 1396 02:22 ب.ظ
روش خوبی برای توضیح دادن و پاراگراف خوب برای دریافت حقایق مربوطه
موضوع ارائه من، که من قصد دارم به ارائه
در دانشگاه.
دوشنبه 20 شهریور 1396 01:02 ب.ظ
اگر تمایل به رشد دانش خود را داشته باشید، فقط به بازدید از این وب سایت ادامه دهید و با آخرین شایعات روز به روز شود
اینجا نوشته شده است
دوشنبه 20 شهریور 1396 12:19 ب.ظ
من هر بار نیم ساعت برای خواندن این مطلب صرف کردم
مقالات روزنامه یا بررسی روزانه همراه با یک لیوان قهوه.
دوشنبه 20 شهریور 1396 11:39 ق.ظ
سلام! این اولین نظر من اینجاست، فقط من هستم
می خواستم فریاد بزنم و به شما بگویم واقعا از وبلاگ شما خوشحالم
پست ها. آیا می توانید سایر وبلاگ ها / وب سایت ها / انجمن ها را که می روید توصیه کنید
بیش از همان موضوع؟ با تشکر!
دوشنبه 20 شهریور 1396 01:28 ق.ظ
من همیشه این صفحه پست وبلاگ را به همه ایمیل هایم فرستادم
دوستان، به این دلیل که اگر مایل به خواندن آن بعد لینک های من نیز خواهد شد.
دوشنبه 16 مرداد 1396 07:44 ب.ظ
Hello, i believe that i saw you visited my site so i came to go back the favor?.I am trying to to
find things to enhance my website!I guess its good
enough to make use of a few of your ideas!!
شنبه 14 مرداد 1396 06:37 ب.ظ
Hi! Quick question that's completely off topic. Do you know how to make
your site mobile friendly? My site looks weird when browsing from my iphone4.
I'm trying to find a theme or plugin that might be able to resolve this issue.
If you have any suggestions, please share. Appreciate it!
شنبه 14 مرداد 1396 11:28 ق.ظ
What's up, after reading this awesome article i am too happy to share my
know-how here with mates.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر